Δύο γιορτές κολλάνε η μία στην άλλη, και το παιδί τις μετράει από τώρα. Η 28η Οκτωβρίου 2026 είναι Τετάρτη. Το Halloween είναι το Σάββατο 31 Οκτωβρίου. Μέσα σε τέσσερις μέρες θέλει σημαία, «θα ντυθούμε;» και κάτι να κρατάει στο χέρι όταν γυρίσει από το νηπιαγωγείο.

Δεν χρειάζεται σακούλα από κατάστημα. Χαρτί, ψαλίδι με στρογγυλή μύτη, κόλλα και ό,τι μπλε, άσπρο, πορτοκαλί και μαύρο βρείτε ήδη στο σπίτι.

Τι λέτε για το Όχι, χωρίς διάλεξη

Στα τέσσερα και στα πέντε αρκεί μία πρόταση, αυτή που λέει και το σχολείο: στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα απάντησε όχι σε ένα τελεσίγραφο. Μετά κάθεστε κάτω και φτιάχνετε κάτι γαλανόλευκο. Τα ονόματα, οι ημερομηνίες των μετώπων και οι φωτογραφίες του πολέμου δεν είναι υλικό για τον κύκλο του νηπιαγωγείου.

Αν ρωτήσει «γιατί είναι αργία;», η απάντηση είναι η ίδια πρόταση. Αν ρωτήσει «και το Halloween;», είναι άλλο παιχνίδι, τρεις μέρες μετά, και δεν σβήνει την Τετάρτη.

Πέντε κατασκευές που τελειώνουν

Κόψτε μεγάλα κομμάτια πριν κάτσει το παιδί. Το ψαλίδι μένει στο δικό σας χέρι όσο είναι μικρό. Η δουλειά του είναι το χρώμα, η κόλλα και το «πού το κολλάμε».

1. Σημαία που δεν θέλει τέλειες ρίγες

Μπλε χαρτί για το φόντο. Άσπρες λωρίδες κομμένες από πριν, πιο χοντρές απ’ όσο θα τις κάνατε μόνες σας, γιατί το νήπιο τις κολλάει στραβά και αυτό είναι το νόημα. Σταυρός από δύο άσπρες λωρίδες στο μπλε τετράγωνο. Αν οι ρίγες βγουν έξι αντί για εννέα, την κρεμάτε έτσι. Δεν είναι εξέταση.

2. Περικεφαλαία από εφημερίδα

Δύο φύλλα εφημερίδας διπλωμένα σε λωρίδα που δένει γύρω από το κεφάλι. Μπροστά, ένα τριγωνάκι χαρτόνι για το «γείσο». Την αφήνετε άβαφη ή την περνάτε με γκρι. Φοριέται μία φορά, φωτογραφίζεται, και διαλύεται χωρίς ενοχές.

3. Κλαδί ελιάς

Πράσινο χαρτί κομμένο σε μικρά φύλλα, κολλημένα πάνω σε ένα καλαμάκι ή σε μια λωρίδα χαρτονιού. Είναι το κομμάτι που ηρεμεί όσα παιδιά βαριούνται τη σημαία. Το κρατούν όρθιο στην παρέλαση της αυλής, αν το νηπιαγωγείο το ζητάει.

4. Νυχτερίδα στο παράθυρο

Μαύρο χαρτί διπλωμένο στη μέση. Κόβετε μισή νυχτερίδα, σαν να κόβετε χιονονιφάδα, και όταν ανοίξει είναι ολόκληρη. Τη στερεώνετε με χαρτοταινία στο τζάμι, από μέσα. Το βράδυ, με το φως της κουζίνας, φαίνεται στον δρόμο. Δεν χρειάζεται στολή για να «γιορτάσει».

5. Κολοκύθα που δεν χαλάει στο καλοριφέρ

Πορτοκαλί χαρτόνι, κύκλος στο μέγεθος πιάτου, πράσινο κοτσάνι από χαρτί. Το πρόσωπο το σχεδιάζετε εσείς με μολύβι και το κόβετε εσείς. Το παιδί κολλάει από πίσω κίτρινο ρυζόχαρτο ή μια σελίδα από τετράδιο, για να «φωτίζει» όταν το ακουμπάτε στο παράθυρο. Καμία μυρωδιά κολοκύθας την τέταρτη μέρα.

Το απόγευμα της Τετάρτης

Η παρέλαση, όπου γίνεται, τελειώνει νωρίς και το παιδί είναι είτε ενθουσιασμένο είτε κλαμένο από τη φασαρία. Και τα δύο είναι φυσιολογικά. Στο σπίτι δεν στήνετε δεύτερη γιορτή. Μία κατασκευή που δεν πρόλαβε το πρωί, ένα τραγούδι αν το ζητήσει, και μετά το συνηθισμένο απόγευμα.

Το Σάββατο, αν θέλει να βγει, η νυχτερίδα του παραθύρου μπορεί να γίνει και περιδέραιο: την κρεμάτε σε κορδόνι. Αν δεν θέλει να χτυπήσει κουδούνια, μένετε στη δική σας πόρτα και ανοίγετε σε όποιον έρθει. Δεν είναι υποχρέωση.

Αν οι παππούδες θέλουν να «φέρουν κάτι», πείτε τους χαρτί και κόλλα, όχι στολή της τελευταίας στιγμής. Το πώς ζητάτε βοήθεια χωρίς να μαντεύουν είναι άλλο κείμενο: παππούδες και φίλοι.

Και αν η εναλλακτική που σας προτείνουν είναι μισή ώρα βίντεο με στολές, θυμηθείτε τι λένε ο ΠΟΥ και οι παιδίατροι για τις οθόνες στα μικρά παιδιά: οθόνες και μικρά παιδιά. Μισή ώρα κόλλας λερώνει περισσότερο. Συνήθως αξίζει.